Love is liquid cause u drown and u swim with out even knowing u knew how to

من رو  که در پایان یه روز بداخلاق کلی خندوند:

http://www.anidalton.blogfa.com

پ.ن: آرشیو را بخوانید.قدیمی ترها گاه بی نهایت با نمکند.

It’s a slippery point where fascination turns to love.

ایده های قابل اجرای شما را برای گذراندن تعطیلات آخر این هفته خریداریم.

نزار را اولین بار با ترجمه ی خوب دکتر یوسفی از اتوبیوگرافیش(داستان من و شعر) شناختم. سال اول دبیرستان بودم و تا کتاب را تمام نکردم زمین نگذاشتم. بعد از شناختنش و محو جسارت و افکارش شدن دنبال شعرهایش گشتم و اولین مجموعه بلقیس بود که آن هم با ترجمه ی دکتر زرین کوب بود اگر اشتباه نکنم. بعدها فهمیدم ترجمه چندان به متن پایبند نبوده ولی به هر حال سرآغاز دوستی من با نزار قبانی شاعر عاشفانه ها و حماسه-های زیبای عرب بود. دیگران بسیار بهتر و کامل تر از من معرفیش کرده اند. من تنها خواستم لذت شعر خوب را شریک شوم. شعری که آن قدر قوی باشد که حتی بعد از جراحت های ترجمه سالم و شاداب به نظر برسد...

پیش از آنکه عاشقت شوم
با زبان کنار می آمدم
با مهارت جادوگری حرفه ای، با آن بازی می کردم
و نخهایش را
مثل کودکی که بادبادکی را حرکت می دهد
در کف داشتم
من امیر پرندگان بودم...و سرور خنیاگران
وقتی قدم به بیشه می گذاشتم
خرگوشها پشت سرم می دویدند
و درختان در پی ام سر می نهادند
قورباغه های جویبار با من حرف می زدند
و ستاره ها از ایوانهایشان پایین می آمدند
تا سر بر شانه ام بگذارند و به خواب بروند.

پیش از آنکه عاشقت شوم
خورشید در قلمرو ادبی من غروب نمی کرد
و مملکت شعر من
سراسر خشکیها
و همه زنان را در بر می گرفت
و لبی که چیزی در باره اش نمی سرودم
به گلی کاغذی بدل می شد
و سینه ای که در سراسر زندگی
به معامله با من تن درنمی داد
بی سواد و عقب افتاده به شمار می آمد
و از حقوق شهروندی محروم می شد!

پیش از این
آشیانه گنجشکها در حنجره ام پنهان بود
و هزار چابکوفسکی
و هزار رخمانینف
و هزار سید درویش
در خون من می نواختند
الفبا معشوقه ام بود
و بیست و هشت حرف
برای بیان من و اعترافاتم کفایت می کرد
حرفها مثل گله ای از آهوان به دنبالم راه می افتادند
از دستم علف می خوردند
و اصول عشق ورزی از من می آموختند.

پیش از آنکه عاشقت شوم
رویاهایم به اندازه خودم بود
اندوهم ، شادی ام و جنونم هم به اندازه خودم بودند
اما وقتی آن عشق بزرگ از راه رسید
تنگنای بزرگ آغازیدن گرفت
نقشه های جغرافیای زبان دریده شد
و هر آنچه از سخنان زیبا می شناختم
برای دربر گرفتن ده دقیقه از آن شوق و آرزو
وقت دعوت تو به شام کفایت نمی کرد

پیش از آنکه محبوبه ام شوی
بر سریر زبان می خفتم
با هر واژه ای که می خواستم مغازله می کردم
هر واژه ای را که دلم می خواست به همسری می گزیدم
با زبان مشکلی نداشتم
چونان ارگ کلیسا در طنین خویش ماوا می گرفتم
و چون کبوتران
و قناریان آواز می خواندم
و زبان را
مثل انگشتری از زمرد سبز در دست داشتم

بعد از آنکه محبوبه ام شدی
عاقبت حافظه لغوی ام را از دست دادم
و جز نام تو
شیوه تلفظ و نگارش همه حروف را از یاد بردم
از تمام صداها
تنها صدای تو در خاطرم ماند
و از آبهای مدیترانه
چیزی جز چشمان سرشار از اندوه
و آکنده از سرمه و مرغان دریایی تو به یاد نمی آورم

بعد از آنکه شمشیرت در گوشت تنم
و گوشت دانایی ام نشست
کشف کردم که هر چه مساحت عشق گسترش یابد
مساحت هنر دچار تنگنا می شود
و مثل اسکناس باطله بی اعتبار می گردد
و دانستم همه کلماتی که می دانم
برای پرداخت هزینه دو فنجان قهوه
در یکی از قهوه خانه های ونیز ، کومو
وین یا بیروت کافی نیست

ای که مرا در درون شعرهایم به بند می کشی
و هر طور می خواهی بر کلیدهای ساز حنجره ام
و نغمه های صدایم حکم می رانی
کافی نیست که بگویم "دوستت دارم"
باید با تو به مرحله" فرا زبان" برسم
و با تو به فراتر از ُسحیم
و عروة بن ورد
در آن سوی رمزگرایی و مکتب "هنر برای هنر" و سوررئالیسم
گام بگذارم
بانوی من
ای که زبان را در چمدانت نهادی
و به سفر رفتی
چرا گلوله را به دهانم شلیک کردی
و مرا به مرحله لکنت برگرداندی؟

دارم سعی می کنم... تو یه جمع دوستانه که کلی خاطره ازش داری، کلی لحظه های باارزش باهاشون گذروندی، کلی ناراحتیشونو که دیدی غصه دار شدی، کلی زندگی کردی باهاشون، باید سعی کرد، اونم خیلی زیاد که از فکر روزایی که میان و این آدما قد یه عالمه کوه و دریا باهات فاصله دارن دلگیر نشد. باید سعی کرد، اونم خیلی زیاد، که حتی ته دل هم به خاطر چیزی که اونا رو خوشحال می کنه، خوشحال بود. باید سعی کرد، اونم خیلی زیاد، که آدما رو نه به خاطر مفهومی که برای ما دارن، بلکه برای خاطر خودشون دوست داشت. باید سعی کنم... اونم خیلی زیاد...