تو به آرامي آغاز به مردن مي­کني
اگر هميشه از راه تکراري بروي
اگر روزمرگي را نهيب ندهي
اگر رنگهاي متفاوت به تن نکني
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نکني
تو به آرامي آغاز به مردن مي­کني
اگر از شور و حرارت، از احساسات سرکش و از چيزهايي که چشمانت را به درخشش وا مي­دارند و جريان قلبت را تندتر مي­کنند دوري کني
تو به آرامي آغاز به مردن مي­کني
اگر اين بار شغلت را با عشقت انتخاب نکني
اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نکني
اگر در پي رويا نروي
اگر به خودت اجازه ندهي که حداقل يکبار در زندگيت وراي مصلحت انديشي رفتار کني
امروز زندگي کن
امروز کاري کن
مگذار به آرامي بميري
امروز زندگي کن
امروز ، امروز، امروز

*ناشناس

آخر غربت دنیاست،مگه نه؟

یه بار خواب مرگ یکی از دوستامو دیدم، اون قدر تو خواب احساس استیصال می کردم که ضربان قلبم رسیده بود به عرش. اون قدر از این که بقیه عادی رفتار می کردن حرص خورده بودم که وقتی از صدای جیغ و گریه ی خودم بیدار شدم تا نیم ساعت فقط می لرزیدم و هیشکی رو نمی شناختم. از بس دندونامو به هم فشار داده بودم درد می کردن. آروم که شدم اس.ام.اس زدم به همون دوستم و گفتم خواب بد دیدم و مراقب خودش باشه و صدقه دادم. تمام طول روز اعصابم به هم ریخته بود و هنوزم که یادم میاد...

اون فقط یه خواب بود. اون آدم هم برام فقط یه دوست... از دیروز که شنیدم نمی دونم چه طور تونسته با از دست دادن کسی که قرار بوده عزیزترین آدم زندگیش بشه کنار بیاد... خدا کمکش کنه...

Oh , no. I didn't mislead u. u misfollowed me babe. This is much closer to the truth