Shift را رها کن عزیز من، لازم نیست همه چیز این قدر بزرگ باشد...

منو کشتی منو کشتی منو کشتی
کشته باشی
خوش به حالم
من هنوزم که هنوزه یکی از اون کشته‌هاتم

من هنوز در به در طرّه‌ی اون زلف سیاتم
من هنوزم سبز سبزم
ریشه دارم
یکی از پاپتی‌هاتم

پ.ن : قال الله تعالی: من طلبنی وجدنی،و من وجدنی احبّنی، و من احبّنی عشقنی، و من عشقنی عشقته، و من عشقته قتلته، و من قتلته علیّ دیته، و من علیّ دیته فانّی دیته

پ.ن : کجاست منتظر تو؟ چه انتظار عجیبی! تو بین منتظران هم، عزیز من، چه غریبی...

پ.ن : عید مبارک.

روز­های عجیبی­ست. صداقت از جنس نوشتن نیست، هر دو سحرند. طلسم این، آن را خنثی کند گمانم. دلم تنگ است، راه عبور حرف­ها و لرزش­ها به ذهنم انگار بند آمده، می­ترسم، از بی­پروایی دلم، از هم­دستی ناقص عقل با این ناقصه عقل، دل! می­ترسم. از نگاه­های نیامده­ی فردا، از نبود بود نگاهت، من از هر فکر کرده و نکرده، از وسوسه­های دل ساده، می­ترسم. از این ترس دائم هم. من از یک اشتباه ساده می­ترسم....

کاش واژه راه به حقیقت می­برد.

یا نور المستوحشین فی الظلم...

Time runs and I can’t run any faster…

دین و مذهب بر ما، عشق رخ دل­بر ماست

                               پیش ارباب نظر، دین مصحّح این است

عیدمون مبارک.